LEREN VAN ALMERE/ ZUIDWESTELIJKE DELTA IS MEER DAN ZEELAND/ WAT KOST HET?/ ONTSNAPPEN KAN NIET MEER/ VERZONDEN BRIEVEN

| JAARGANG 1 | NUMMER 17 |

| 29-06-2014 | 10.00 uur |


 

| LEREN VAN ALMERE | 

 

almereMaandag 23 juni ben ik naar het Kennisfestival Klimaatadaptatie geweest dat door het Deltaprogramma georganiseerd werd in Almere. Klimaatadaptatie is voor mij de uitdaging waar gemeenten en waterschappen de komende jaren voor dienen te staan om oplossingen te vinden voor de problemen waarvoor het klimaat gemeenten en waterschappen stelt. In dit proces moet het uitgangspunt, wat mij betreft, zijn: zadel de burger niet op met het probleem, maar maak hem deelgenoot van de oplossing.

Wat mij vooral opviel was hoe gemeenten en waterschappen op tal van plaatsen in het land oplossingen zoeken voor de (toekomstige) problemen ten aanzien van water en van hittestress.

Projecten in diverse gemeenten werden besproken. Opvallend was dat gemeenten soms doorgaan met bouwplannen, terwijl duidelijk is dat de plannen met de huidige inzichten en adviezen van de waterschappen op de verkeerde plek worden gerealiseerd. Zo ook een plan van Almere dat de nieuwe stedelijke uitbreiding heeft gepland op het laagste deel ‘het putje’ van de polder en dat in dat deel de toekomstige inklinking (verzakking) van de bodem ook nog eens het grootst zal zijn. De reden is dat dit binnen de gemeentegrenzen de enige nog niet bebouwde plek is waar een dergelijk grote wijk kan komen. De discussie in de workshop over dit (voorbeeld)project had wat mij betreft net zo goed over de Augustapolder (de Markiezaten) kunnen gaan. Zelfs de terpen kwamen in de discussie voorbij.

Almere had de klimaatadaptatie problemen inclusief de hittestress goed geïnventariseerd. Maar onbelicht bleef dat toekomstige bewoners straks, vermoedelijk voor 90 % afkomstig uit Amsterdam, onvoldoende geïnformeerd zullen worden wat het betekent om te gaan wonen in een wijk waar de komende jaren verzakkingen (tot meer dan 50 centimeter in de eerste 30 jaar) en waterproblemen zullen optreden en wat dat gaat betekenen qua kosten voor de gemeente maar ook voor de bewoners/eigenaren. Het past niet in de verkooppraatjes!

Hoewel van een andere orde, ook op de Bergse Plaat bleken de kosten van verzakkingen soms groter dan menigeen dacht bij de aankoop van zijn pas gebouwde woning. Bergen op Zoom kan wel iets leren van Almere. Met name op het gebied van hoe inventariseer je de voor de leefbaarheid en duurzaamheid van je stad belangrijke maartregelen die nodig kunnen zijn voor een goede klimaatadaptatie en hoe maak je samen met het waterschap de plannen om tot oplossingen te komen, die uiteindelijk met de burgers moeten worden gerealiseerd.

Louis van der Kallen

 


 

| ZUIDWESTELIJKE DELTA IS MEER DAN ZEELAND |

 

Op 19 juni was de jaarlijkse conferentie van de Stuurgroep Zuidwestelijk Delta. Dit keer gehouden in onze eigen Maagd. Het gebied van de Zuidwestelijke Delta (ZWD) is één van de gebieden zoals vermeld in het nationale Deltaprogramma. De Zuidwestelijke Delta is het gebied met daarin Zeeland, het zuidelijke deel van Zuid-Holland en het westelijke deel van Noord-Brabant. De rivieren de Rijn, de Maas en de Schelde monden uit in dit gebied, zodat ze verbonden zijn met de Noordzee.  

De Zuidwestelijke Delta is het grootste deltagebied van Europa. Het is een gebied in drie provincies: Zuid-Holland, Zeeland en Noord-Brabant met daarin drie waterschappen Holland Delta, Scheldestromen en Brabantse Delta.

Wat mij opviel was de afwezigheid van de Deltacommissaris de heer Kuijken. Hij werd vervangen door de heer Parmel, de directeur staf Deltacommissaris.

De bijeenkomst werd gestart met de première van de film ‘De kracht van de Zuidwestelijke Delta’. Op basis van de titel en de bijeenkomst zou je verwachten dat die film over het gehele gebied van de ZWD zou gaan. De film bleek, op de vermelding van het Haringvliet en het Hollandsdiep na, uitsluitend te gaan over projecten in Zeeland. Vermoedelijk ben ik te achterdochtig als ik dan denk: West-Brabant doet weer voor zoete koek mee.

Toch kan ik bij dit soort bijeenkomsten wel even (glim)lachen. Zo ook deze keer. Als ze het hebben over de gebiedsontwikkelingen, zoals “Waterpoort”. Hierbij wordt dan gesproken over de oprichting van een gebiedscoöperatie als een ‘noviteit’. Veel polders in wat nu Nederland is zijn tot stand gekomen omdat belanghebbenden (gebied)coöperaties, als deze, opstartten om tot inpoldering te komen. Alleen noemden we dat rond 1100 al waterschappen. Dat is een manier om iets wat zo oud is als Methusalem te presenteren als iets nieuws, zo niet als een innovatieve ontwikkeling.

Opvallend was ook de discussie over de nieuwe normen voor het veiligheidsbeleid, gebaseerd op de risicobenadering, van de dijken in Nederland en de betekenis van die nieuwe normen voor de dijken in de ZWD. Dijkgraaf Geluk van het waterschap Hollandse Delta wist precies wat er voor ons gebied nog aan schortte. Terwijl in de rest van het land de betekenis van de nieuwe normen voor vrijwel alle dijken bekend is, is dat voor ons gebied voor 14 dijktrajecten nog niet het geval.

De heer Parmel, die de deltacommissaris verving, had duidelijk niet de eigen congresstukken gelezen. Op een vraag ‘ter geruststelling’ over de nog ontbrekende nieuwe normenspecificaties sprak de heer Parmel consequent over nog 8 dijktrajecten waarvoor nog een normvoorstel ontwikkeld moest worden, terwijl uit de congresstukken helder is te lezen dat het er 14 zijn. Langs onder andere het Volkerak-Zoommeer, de Grevelingen, het Veerse Meer en de dijkkringen langs de kust van West-Brabant. Voor mij is het helder de bevolking van Zeeland en West-Brabant, die in 1953 bijna 1800 doden hadden te betreuren, wil niet gerustgesteld worden, maar wil weten wat de nieuwe normen betekenen voor hun veiligheid.

De volgende keer verwacht ik als raadslid van Bergen op Zoom en als waterschapsbestuurder van de Brabantse Delta antwoord op de dringende vragen die leven bij onze bevolking. Misschien is het goed dat er dan een inhoudsdeskundige is die de vragen beantwoordt in plaats van een ambtenaar die even invalt voor de Deltacommissaris.  

Louis van der Kallen

 


 

| WAT KOST HET? |

 

Op woensdag 25 juni was er een werkbijeenkomst van de klankbordgroep Verkeersplan. Doel van de bijeenkomst was belangstellenden te horen over het ambtelijk voornemen een studie te doen naar een aantal alternatieven voor de ontsluitingen van de kern Bergen op Zoom op de snelweg. Het betrof studies naar de mogelijke effecten voor onder andere de Wouwsestraatweg, Roosenveltlaan, Antwerpsestraatweg, de Guido Gezellelaan en de bereikbaarheid van het ziekenhuis.

Na een stevige discussie met de ambtenaren werden een aantal onderzoeksalternatieven afgeserveerd (Wouwsestaatweg en Antwerpsestraatweg). Simpelweg omdat in een eerdere bijeenkomst al bleek dat, buiten de ambtenaren, niemand aan die wegen iets wenste te veranderen. Na vaststelling wat nu wel en wat nu niet onderzocht ging worden, presenteerde de ambtenaar de criteria waarop de alternatieven onderzocht zouden gaan worden. Dat waren er maar liefs zeven. Het enige wat ontbrak was een indicatie van de uitvoeringskosten van ieder alternatief!

Voor mij verwonderlijk, want de financiële positie van de gemeente is wat mij betreft zeer bepalend voor wat kan of niet kan. Het is goed vast te stellen wat de effecten zijn van verkeersmaatregelen op het verkeersaanbod, bereikbaarheid centrum, geluidsoverlast, milieu, gezondheid. Maar het koesteren van onbetaalbare dromen, zoals het ideaal van een extra aansluiting op de A4/A58 of extra viaducten over de snelweg, doet geen recht aan de inzet van burgers om mee te denken.

Hoe jammerlijk het ook is, maar hoeveel iets kost is wel degelijk mede bepalend voor wat kan en niet kan. Er valt voor de beleidsambtenaren nog heel wat te leren. Plannen maken is OK maar het gaat ook over geld!   

Louis van der Kallen 

 


 

| ONTSNAPPEN KAN NIET MEER |

 

digibeet2Donderdag 26 juni was de tweede bijeenkomst van ‘belanghouders’ van Stadlander. Met uitzondering van Vesta (jongeren, mogelijk niet uitgenodigd) was iedere denkbare belanghoudersvertegenwoordiging aanwezig. Zo ook de BSD-fractie. Opvallend was dat Stadlander oprecht probeert open te zijn en ‘belanghouders’ mee te laten beslissen op onderdelen van haar beleidsvoornemens.

Soms komt in zo’n bijeenkomst iets aan de orde wat je pakt c.q. verbijstert. De directeur, makkelijk gezeten in een zetel, vertelde de goegemeente dat aan digitalisering van de dienstverlening niet te ontkomen valt. Het voornemen van Stadlander is om voor circa 95 % van haar huurders uitsluitend nog via de digitale snelweg bereikbaar te zijn. ‘Het was onvermijdelijk’ om de 600 tot 800 huurders met een vlekje, of in termen van de directeur “met een los schroefje”, die extra veel werk kosten, wel goed te kunnen helpen.

Hij wees er op dat ook anderen, zoals overheden en banken, dit noodzakelijkerwijze al deden of daartoe zouden overgaan. Jammer voor de digibeten, de ongeletterden of oudjes. Ze moesten maar hulp zoeken van familie, vrienden, bekenden of buren. Zelf denk ik daar anders over en heb ik al waargenomen dat men er hier en daar achter komt dat dit soms een hoge irritatiegraad oproept en als een gebrek aan service wordt ervaren.

Zelf hadden we bij de laatste vakantie ook problemen met het digitaal inchecken op Schiphol. Het was geen prettige start van de vakantie en leidde op Schiphol uiteindelijk er toe dat we toch door een vriendelijk en pratend mens geholpen werden. Hoe anders was dat op de drie Schotse vliegvelden die we op die vakantie afgelopen mei aandeden. Zowel in Glasgow, Kirkwall als Aberdeen stonden die apparaten wel. Maar niemand gebruikte ze. We werden wdigibeeteer vriendelijk door mensen welkom geheten en geholpen.
Digitaal kan leuk en goedkoop lijken maar het werkt niet voor iedereen. Ons advies aan Stadlander: niet doen. De kans is heel groot dat u hele boze, gefrustreerde en geïrriteerde huurders krijgt. Het zijn namelijk mensen en niet iedereen is even digitaal ingesteld.  

Louis van der Kallen   

 


 

| VERZONDEN BRIEVEN |

 

Lees hier:

27 juni 2014 – VRAGEN OVER WIJK NIEUW-BORGVLIET, KENMERK PVDK/PB/14036

 


 

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

twintig − vijf =